हिन्दु धर्म अरु धर्मको पनि संरक्षक हो

ज्यो:हरिप्रसाद जोशी
( ज्योतिषाचार्य एवं आयूर्बेदिकाचार्य)
हिन्दु धर्म आफैमा धर्म निरपेक्ष छ र यो अरु धर्मको पनि संरक्षक हो। नेपाललाई धर्म निरपेक्ष घोषि त गरिनु अघि अर्थात नेपाल हिन्दु अधिराज्य भएको बेलादेखि नै- नेपालका मुसलमानहरुलाई देश को कुनै पनि ठाउँमा मस्जिद बनाउन राज्यले कहिल्यै रोक लगाएन।आफ्नो धार्मिक गतिविधि संचालन गर्न राज्यले कहिल्यै अवरोध पुर्याएन।मदरसा जस्ता शिक्षण संस्थाहरु संचालन गर्न राज्यले कहिल्यै रोक लगाएन। राज्य आफैले सरकारी अनुदान सहित वर्षेनी हजारौं मुसलमानहरु लाई हजयात्रामा पठाउँदै आयो।
(तर हिन्दुहरु आफैले भने तिर्थयात्रामा जानको लागि राज्यबाट कहिल्यै फुटेको कौडी पनि पाएनन् र माग्दा पनि माग्दैनन्)
.
बुद्धधर्म संवर्द्धन र प्रवर्द्धनका लागि
-गुम्बा विकास समिति गठन गरी वर्षेनी करोडौंको बजेट रकम दिंदै आएको छ।
-लुम्बिनी क्षेत्र विकास समिति गठन गरी वर्षेनी करोडौंको बजेट रकम दिंदै आएको छ।
-सरकारी खर्चमा भिक्षु तथा लामाहरुका लागि देश दर्शन कार्यक्रम आयोजना गर्दै आएको छ।
-त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा बौद्ध शिक्षामा स्नाकत्तर तह सम्मको अध्ययन गर्ने व्यवस्था छ।
-सरकारकै पहलमा स्थापित लुम्बिनी बौद्ध विश्वविद्यालयले वर्षेनी ठूलो अनुदान रकम पाउँछ।
(तर राज्यले हिन्दु पण्डा पुजारी पण्डित पुरोहितका लागि देश दर्शन जस्तो कुनै कार्यक्रम गर्दैन। देशमा हिन्दु धर्म सम्बन्धी उच्च शिक्षा अध्ययन गर्ने कुनै व्यवस्था छैन। हिन्दु विश्वविद्यालय नामको कुनै शिक्षण संस्था छैन। हिन्दु धर्म र मठ मन्दीर संरक्षण तथा विकासका लागि राष्ट्रिय स्तरको कुनै समिति वा कोष छैन। खास खास मठ मन्दिरको नाममा विकास समिति वा कोष भए तापनि तिनीहरु आफ्नै आयमा बाँचेका छन्।)
.
ईसाई धर्म र धर्मावलम्बी सम्बन्धमा
उपनिवेशवादी शक्तिको औजार ठहर गरी राजा पृथ्वीनारायण शाहले ईसाई धर्म प्रति बक्रदृष्टी राखेको, बिसौं सताव्दीको उत्तरार्द्धसम्म पनि राज्य र जनमानसले ईसाईहरुलाई गाईको मासु खाने म्लेच्छ भनेर घृणा र अछूतको व्यवहार गरेको पक्कै हो। हेर्दा विभेद र अन्याय जस्तो लागे तापनि त्यस बेलाको विश्व परिवेशमा हेरियो भने राजा पृथ्वीनारायण शाहको ठहरलाई बेठिक भन्ने कुनै बाटो छैन। ईसाईहरुलाई म्लेच्छ र अछूतको व्यवहार राज्यले गरेको विभेद भन्दा पनि बढी गाई पूजक हिन्दुहरु र गाईको मासु नखाने एक थरी बौद्धहरुको भावनात्मक उपज हो।
तर नेपालमा प्रजातन्त्रको प्रथम आगमनसंगै ईसाई मिसनरीहरुले समाज सेवाको नाममा स्कूल र मिसन अस्पतालहरु खोलेर त्यस मार्फत ईसाई धर्म प्रचार गर्न पाइरहेका छन्। पंचायत कालको पूर्वाद्धसम्म आइपुग्दा विभिन्न आइएनजिओ नामका ईसाई संगठनहरुले विकास निर्माण र शिक्षा स्वास्थ्य क्षेत्रमा जनस्तरमै सहकार्य गर्ने बहानामा अघोषित तर मनोवैज्ञानिक रुपमा अत्यन्तै प्रभावकारी रुपमा आफनो धर्म प्रचार गर्न पाइरहेकै छन्। यिनकै शिक्षाबाट दीक्षित र आर्थिक स्रोतबाट पोषित एनजिओ तथा दलहरुको करबल र जोरजुलुमले हिन्दु बहुल संविधनसभा-१ ले अन्तरिम रुपमै भए पनि नेपाललाई धर्म निरपेक्ष घोषणा गरी दिएकै छ। शहर बजारका घरघरमा कामुक कोरियन तथा अन्य तरुनीहरु पठाएर कर गरी गरी नेपालीहरुलाई ईसाई धर्म प्रति आकर्षित गर्ने आक्रामक यौनिक उपाय अवलम्बन गर्न पनि भ्याइरहेकै छन्। देशभर हजारौंको संख्यामा चर्चहरु बनेकै छन्। युरोपियन युनियनका सदस्य देशका नेपाल स्थित राजदुतहरुले हाम्रो निर्माणाधीन संविधानमा “धर्म निरपेक्षता नहटाउन र धर्म परिवर्तनको स्वतन्त्रतालाई प्रत्याभूति दिन” आग्रह रुपी आदेश डिक्टेट गर्दा “हिन्दुवादी” भनेर आरोप लाग्ने हाम्रा शासकहरुले त्यसलाई शीरोधार्य गरेकै छन्। हालै आएको विनासकारी भूकम्पका पीडितहरुलाई राहत वितरण गर्ने कार्यमा सरकारले अरु सबैलाई एकद्वार प्रणाली जबरजस्त लागु गरे तापनि एक थरी जेसुइटहरुले आफूखुसी राहत वितरण गर्न पाउने स्वीकृति पाएकै हुन्। ईसाईहरुले राहत वितरण गर्दा लाखौं प्रति बाइबल पनि बाँडेकै हुन्, बाइबल ढोगेर यसु प्रति विश्वास जाहेर गर्ने पीडितहरुलाई विशेष प्राथमिकता दिने गरेकै हुन्।
यति हुँदा हुँदै पनि राज्य र हिन्दुहरुको विशाल जनसंख्या उनीहरु प्रति सदा झैं सयमित, सहयोगी र सदभावपूर्ण व्यवहार गरी रहेकै छन्। यो भनेको हिन्दु धर्म र हिन्दु धर्मावलम्बीहरुबाट अरु कुनै धर्म र धर्मावलम्बीहरु सशंकित र त्रसित हुनु पर्दैन भन्ने ज्वलन्त प्रमाण हो। बरु सामान्य रुपले आफ्नो धार्मिक गतिविधि संचालन गरेको खण्डमा उनीहरुले हिन्दुहरुको विशाल हृदयको छत्रछायामा संरक्षण र अभिभावकत्व पाउने छन्। नेपाली मुसलमानहरुले संगठित रुपमै नेपाललाई हिन्दुराष्ट्र घोषणा गर्न माग गर्नुको कारण यही हो।